Ε, και;

7:38 μ.μ.

(1) Comments

Μας τα κάνανε καρπούζια μετα μη εγκεκριμένων ορμονών για τον Μιχαλάκη. Και βγαίνουν λέει όλοι τώρα και χορεύουν και ξεσαλώνουν και κλαίνε και δεν συμμαζεύεται.

Και καλά, έξω είχε ένα πιστό και πολυάριθμο fan club, πολλά χρόνια τώρα. (Δεν κρίνω τη μουσική του, αυτά τα πράγματα είναι υποκειμενικά, σαφώς και εφόσον είχε τέτοια αποδοχή μιλάμε για μεγάλο καλλιτέχνη, είτε το θέλουμε είτε όχι). Εγχωρίως όμως; Χεσμένο τον είχαμε τα τελευταία χρόνια. Μόνο για ενδεχόμενα σκάνδαλα παιδοφιλίας και αισθητικές επεμβάσεις ασχολούμασταν μαζί του. Και τώρα πενθούμε οι Ελληνάρες “fans” του;

(Ασφαλώς και υπάρχουν και καλά κάνουν και υπάρχουν Ελληνες fans, στα media αναφέρομαι).

 

michael_jackson

Οπως είχαμε και τους AC/DC και ξαφνικά βλέπω πιπινάκια να κυκλοφορούν περιχαρή με μπλουζάκια με ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ στάμπες AC/DC (που προφανώς έγιναν της μόδας μετά τη συναυλία, γιατί αμφιβάλλω αν είχαν ακούσει εστω και ΕΝΑ τους τραγούδι πριν).

Και ξαφνικά; Ω ρε γλέντια! Και δώστου αφιερώματα, και ξανά αφιερώματα, και έκτακτα αφιερώματα, και αφιέρωμα στα αφιερώματα.

Μέχρι να τα τινάξει κάποιος επόμενος διάσημος, και να ξεχάσουμε όλοι μαζί τον προηγούμενο (όπως “ξεχάσαμε” ήδη τους AC/DC – που ευτυχώς δεν τα έχουν τινάξει).

Δεν ξέρω αν οι καλλιτέχνες όταν πεθαίνουν πηγαίνουν στον Παράδεισο των Καλλιτεχνών, πάντως αυτοί που πραγματικά πηγαίνουν στον παράδεισο είναι αυτοί που έχουν τα πνευματικά δικαιώματα για τις επανεκδόσεις…